ورزشکار » بلاگ » وقفه تمرین را با شروع از صفر جبران نکن

وقفه تمرین را با شروع از صفر جبران نکن

شروع ورزش۵ دقیقه مطالعهتحریریه ورزشکار
وقفه تمرین را با شروع از صفر جبران نکن

بعد از چند روز بی‌تمرینی، عضله‌ات از بین نمی‌رود؛ چیزی که اول از همه ضربه می‌خورد عادتِ تمرین است. اگر بعد از سفر، امتحان یا یک سرماخوردگی فکر می‌کنی باید از صفر شروع کنی، همان فکر است که باعث می‌شود کل برنامه رها شود. راه درست این است که همان برنامه‌ی قبلی‌ات را سبک‌تر ادامه بدهی.

این مطلب برای کسی است که دو روز تا دو هفته باشگاه نرفته و از شنبه می‌خواهد برگردد. نه شعار انگیزشی می‌خواهد، نه برنامه‌ی جدید؛ فقط یک تصمیم درست برای جلسه‌ی برگشت.

بعد از چند روز بدون تمرین چه چیزی واقعاً می‌ریزد؟

اگر دو روز تا دو هفته تمرین نکرده‌ای، عضله‌ات مثل بادکنک بترکیده نیست. چیزی که اول از همه افت می‌کند، آمادگی سیستم عصبی و هماهنگی حرکتی است؛ یعنی همان حسی که در جلسه‌ی اول بعد از وقفه دست‌به‌دست می‌شود: وزنه‌ها سنگین‌تر به نظر می‌رسند، فرم راحت‌تر از همیشه به هم می‌ریزد و روز بعد، کوفتگی بیشتر از چیزی است که انتظار داشتی.

این افت موقتی است و با دو سه جلسه‌ی منظم برمی‌گردد. چیزی که موقتی نیست، عادت است. تمرین منظم بیشتر از آن‌که پروژه‌ی عضله‌سازی باشد، یک عادت روزمره است؛ مثل قهوه‌ی صبح. وقتی چند روز از آن جدا می‌شوی، مغزت مسیر «نرفتن» را راحت‌تر می‌پیماید. برای همین جلسه‌ی برگشت، مهم‌ترین جلسه‌ی ماه است؛ نه به‌خاطر عضله، به‌خاطر عادت.

برنامه‌های تمرینی رایگان و آماده

چرا «از صفر شروع کن» عادت را می‌کشد؟

توصیه‌ی رایج بعد از وقفه این است: برنامه‌ی جدید بگیر، از صفر شروع کن، همه چیز را از اول بساز. این توصیه از نظر روانی فاجعه است. تو قبلاً یک عادت ساخته بودی؛ برنامه‌ی جدید یعنی همه‌ی آن مسیر را دور بزن و از نقطه‌ی صفر شروع کنی. مغز این را به‌عنوان «کار جدید و سنگین» ثبت می‌کند و کار جدید و سنگین، اولین چیزی است که در روزهای شلوغ حذف می‌شود.

از طرفی، کسی که وقفه را با برنامه‌ی جدید و بلندپروازانه جبران می‌کند، معمولاً دو هفته بعد دوباره رها می‌کند؛ چون برنامه با زندگی واقعی‌اش نخوانده. برنامه‌ی قبلی‌ات اما همین حالا با برنامه‌ی روزهایت جور بود: ساعتش را می‌دانستی، وسایلش را داشتی، مسیرش را می‌رفتی. همان را ادامه بده، فقط شدتش را کم کن.

جلسه‌ی برگشت را چقدر سبک‌تر بگیر تا نترکی؟

قاعده‌ی ساده است: جلسه‌ی برگشت باید کوتاه‌تر و سبک‌تر از جلسه‌ی قبل از وقفه باشد، ولی از همان برنامه باشد. هدف این جلسه فقط تمرین نیست؛ هدف این است که فردایش هم بروی. اگر جلسه‌ی برگشت را طوری بزنی که دو روز از تخت بلند نشوی، عادت دوباره می‌شکند.

چند قاعده‌ی عملی برای همین جلسه:

  • وزنه‌ها را حدود یک‌سوم سبک‌تر از آخرین جلسه‌ی قبل از وقفه بگیر.
  • تعداد ست‌ها را کم کن؛ مثلاً اگر چهار ست می‌زدی، دو ست بزن.
  • حرکات اصلی را نگه دار و حرکات جانبی و آخرِ برنامه را این جلسه حذف کن.
  • بین ست‌ها استراحت را کمی طولانی‌تر بگیر تا نفس‌تان نگیرد.
  • در پایان جلسه، اگر حس خوبی داشتی، یک ست اضافه بزن؛ نه یک حرکت جدید.
  • کوفتگی شدید روز بعد، علامت این است که برگشت را سنگین‌تر از لازم گرفتی.

اگر دو هفته رفتی سفر، همان برنامه را چطور ول نکنی؟

سفر طولانی‌تر، وقفه‌ی طولانی‌تر می‌سازد و برگشتنش سخت‌تر است؛ ولی منطق همان است. قبل از اینکه چمدان را باز کنی و به زندگی عادی برگردی، یک جلسه‌ی سبک بگذار؛ حتی اگر فردای برگشتی از سفر است. همان روز اول، با همان برنامه‌ی همیشگی ولی نصفِ حجمش. این یک جلسه، پل بین «حالت سفر» و «حالت تمرین» است.

بعد از آن، دو سه جلسه‌ی اول را با شدت کم ادامه بده و بعد به‌تدریج برگرد به وزنه‌های قبل. اگر سفر همراه با غذای سنگین و بی‌حرکتی بوده، انتظار نداشته باش جلسه‌ی اول مثل قبل باشد؛ بدنت چند روز طول می‌کشد تا ریتمش پیدا کند. صبور باش با خودت، ولی برنامه را ول نکن.

شرم رختکن را با دفتر ست‌های قبلی تمام کن

چیزی که خیلی‌ها را از برگشتن به باشگاه می‌ترساند، نگاه دیگران نیست؛ نگاه خودشان به خودشان است. «الان خجالت دارد برگردم، فکر می‌کنند فلان‌اند.» این فکر، وقفه را طولانی‌تر می‌کند. راه‌حل عملی‌اش دفتر تمرین است: ست‌ها و وزنه‌های قبل از وقفه را که یادداشت کرده بودی، باز کن و ببین دقیقاً کجا بودی.

حالا جلسه‌ی برگشت را کنار همان‌ها بنویس، با وزنه‌ی سبک‌تر. وقتی روی کاغذ ببینی که «این فقط یک جلسه‌ی سبک است، نه افتادن از قله»، شرم جایش را به برنامه می‌دهد. دفتر ست‌ها، تمرین را از «هویت من» به «کاری که انجام می‌دهم» تبدیل می‌کند؛ و کاری که انجام می‌دهی، همیشه قابل ادامه است.

برنامه‌ی آماده، نه انگیزه

انگیزه بعد از وقفه کم است و طبیعی هم هست. چیزی که انگیزه را لازم نمی‌کند، برنامه‌ی آماده است؛ چیزی که فقط بازش کنی و دنبالش بروی. برنامه‌های تمرینی رایگان و آماده‌ی ورزشکار برای همین روزها ساخته شده‌اند: وقتی نمی‌خواهد فکر کنی، فقط می‌خواهی تمرین کنی.

برنامه‌های رایگان پایین همین صفحه را ببین؛ یکی را انتخاب کن که به روزهای آزادت بخورَد و از همان شنبه با یک جلسه‌ی سبک شروع کن. اگر بعد از دو سه جلسه دیدی ریتم برگشته، شدت را برگرد به قبل. وقفه را با ادامه‌ی همان مسیر جبران کن، نه با شروع یک مسیر تازه.

سؤالات رایج

بعد از وقفه چند روزه، هفته‌ای چند روز تمرین کنم که دوباره رها نکنم؟

بستگی دارد به هدف و سابقه‌ات، ولی برای اکثر افراد مبتدی و متوسط، دو تا سه روز تمرین در هفته کافی است تا هم پیشرفت کنی هم ریسک رها کردن عادت بالا نرود. مهم‌تر از تعداد، این است که برنامه به سبک زندگی‌ات بخورَد.

آیا بعد از یک هفته نرفتن به باشگاه، همه‌ی عضله‌هایم از بین رفته؟

نه. عضله‌ای که مدام تمرین دیده، بعد از چند روز استراحت معمولاً با کمی کاهش در آمادگی برمی‌گردد، نه با صفر شدن همه چیز. اگر از جلسه‌ی اول با شدت قبل برگردی، خطر آسیب و درد شدید بیشتر از خطر «از دست دادن عضله» است.

بعد از دو هفته وقفه، جلسه‌ی اول را چطور بگیرم؟

برنامه‌ی قبلی‌ات را ادامه بده ولی شدت را کم کن؛ مثلاً وزنه‌ها را سبک‌تر بگیر، تعداد ست‌ها را کم کن و چند جلسه‌ی اول را به تمرین کامل با فرم درست بگذران. بعد از دو سه جلسه که بدنت گرم شد، به‌تدریج به شدت قبل برگرد.

بعد از بیماری چه زمانی برگردم به تمرین؟

اگر مریض بودی و هنوز علائمت تمام نشده، برگشتن به تمرین شدید می‌تواند روند بهبود را عقب ببرد. وقتی علائم تمام شد و احساس می‌کنی انرژی‌ات برگشته، با یک جلسه‌ی سبک شروع کن و اگر بعد از آن بدنت واکنش بد نداد، جلسه‌ی بعد را کمی سنگین‌تر بگیر.

نظرات

برای ثبت نظر با حساب ورزشکار وارد شوید.