ورزشکار » بلاگ » پرخوری بعد از رژیم؛ فردای یک روز خراب را چطور نجات بدهیم

پرخوری بعد از رژیم؛ فردای یک روز خراب را چطور نجات بدهیم

تغذیه۷ دقیقه مطالعهتحریریه ورزشکار
پرخوری بعد از رژیم؛ فردای یک روز خراب را چطور نجات بدهیم

پرخوری بعد از رژیم به‌خودِ خود رژیمت را نمی‌سوزاند؛ چیزی که رژیم را می‌سوزاند واکنشِ تو به فردایش است. اگر بعد از یک شب مهمانی یا یک روز بی‌قید و بند، فردا با گرسنگی و دو ساعت تردمیل «جبران» کنی یا کلاً رژیم را رها کنی، همان‌جا چرخه‌ی همه یا هیچ از نو شروع می‌شود. این مطلب برای همین نقطه نوشته شده؛ برای همان لحظه‌ای که سر سفره یا مقابل یخچال به خودت می‌گویی «حالا که خراب شد، تا آخرش خراب».

بگذار از اول روشن باشیم: هیچ‌کس از یک روز پرخوری چاق نمی‌شود، همان‌طور که هیچ‌کس از یک روز رژیم لاغر نمی‌شود. وزن و عادت، حاصلِ جمعِ هفته‌ها و ماه‌هاست. پس اگر دیشب زیاده‌روی کردی، هنوز همه چیز دستِ خودت است و قدم بعدی‌ات خیلی ساده‌تر از چیزی است که ذهنت می‌گوید.

چرخه‌ی همه یا هیچ چطور شکل می‌گیرد

بیشتر رژیم‌ها با یک تصمیمِ بزرگ شروع می‌شوند: «از شنبه دیگر هیچ شیرینی، هیچ فست‌فود، هیچ برنج اضافه». اولش هیجانِ اراده بالا می‌رود، دو هفته خوب پیش می‌روی، بعد یک مهمانی می‌آید یا یک روزِ خسته و بی‌حوصله، و سفره‌ی مهمانی با ذهنِ «ممنوع‌شده» برخورد می‌کند. وقتی چیزی را برای خودت ممنوع کرده باشی، اولین لقمه‌ی اضافه حسِ شکست می‌دهد، نه حسِ لذت.

و این‌جاست که ذهن یک میان‌بر خطرناک پیدا می‌کند: «حالا که رژیم خراب شد، تا آخر هفته هر چه می‌خواهم می‌خورم و از شنبه دوباره شروع می‌کنم». سه یا چهار روز آزاد، بعد یک شروعِ سخت‌گیرانه‌تر، بعد دوباره شکست. هر دورِ این چرخه، اعتماد به خودت را کمی کم‌تر می‌کند تا جایی که فکر می‌کنی مشکل اراده‌ی توست، در حالی که مشکل خودِ ساختارِ همه یا هیچ است.

راه خروج از این چرخه ساده است ولی راحت نیست: باید «روز خراب» را از فهرست شکست‌ها خط بزنی و به‌عنوان بخشی طبیعی از مسیر ببینی. آدم‌هایی که وزنشان را سال‌ها نگه می‌دارند، آدم‌هایی نیستند که هرگز پرخوری نمی‌کنند؛ آدم‌هایی هستند که فردایش را مدیریت می‌کنند و ادامه می‌دهند.

رژیم‌ها و برنامه‌های غذایی

فردای پرخوری ترازو چه دروغی می‌گوید؟

صبح بعد از پرخوری، ترازو عددی نشانت می‌دهد که می‌تواند یک تا دو کیلو بالاتر از دیروز باشد و همان عدد، کل روزت را خراب می‌کند. ولی این عدد تقریباً هیچ ربطی به چربی ندارد. برای اینکه یک کیلو چربی واقعاً اضافه شود، باید حدود هفت هزار کالری بیشتر از نیازت بخوری؛ یعنی چیزی نزدیک به سه روزِ کاملِ بی‌وقفه خوردن. یک شب مهمانی، حتی پرخوریِ سنگین، معمولاً چیزی در حد چند صد تا حداکثر یک تا دو هزار کالری اضافه دارد.

پس آن عددِ ترازو از کجا آمده؟ عمدتاً از آب و ذخیره‌ی کربوهیدرات. غذای شور و پرکربوهیدرات، بدن را به نگه‌داشتن آب وامی‌دارد و روده هم هنوز پر است. این وزن در دو تا سه روزِ عادیِ بعدی، خودش برمی‌گردد؛ به شرطی که با گرسنگیِ شدید به بدنت سیگنالِ بحران ندهی.

پس اولین تصمیم فردا: ترازو را نپرستار. اگر دیدنِ عدد برایت سخت است، دو سه روز ترازو را کنار بگذار و به جای آن به خواب، آب و برنامه‌ی عادی برگرد. عددِ امروز، اطلاعاتِ مفیدی درباره‌ی چربی به تو نمی‌دهد؛ فقط اضطراب می‌سازد.

پروتکل ۲۴ ساعت بعد؛ سه کار و سه نکرد

فردای پرخوری را می‌شود مثل یک روزِ عادیِ خوب گذراند، بدون گرسنگی و بدون تنبیه. این پروتکل را برای خودت داشته باش؛ هر بار که زیاده‌روی کردی، از اولِ آن شروع کن، نه از اولِ رژیم.

سه کارِ اصلی این ۲۴ ساعت این‌هاست:

  • صبحانه‌ی عادی و پروتئین‌دار را سر وقت بخور؛ تخم‌مرغ، پنیر، ماست یا هر چیز که همیشه صبح می‌خوری. حذفِ صبحانه فقط گرسنگیِ عصر می‌سازد و عصر، ساعتِ خطرناکِ روز بعد است.
  • آب را جدی بگیر؛ بدنِ پر از سدیم و کربوهیدرات به آب نیاز دارد تا آن وزنِ اضافی را رها کند. یک بطری آب دم دستت باشد.
  • برگرد به برنامه‌ی همیشگی؛ همان وعده‌ها، همان حجم‌ها، همان انتخاب‌ها. نه کمتر، نه بیشتر. پیامِ اصلی به بدن و ذهن این است: «هیچ فاجعه‌ای اتفاق نیفتاده، ادامه بده».

سه چیز که فردا نباید بکنی

به اندازه‌ی کارها، نکردن‌ها هم مهم‌اند؛ چون هر کدام از این سه تا، همان چرخه‌ی همه یا هیچ را از درِ دیگری برمی‌گرداند.

اول، گرسنگی نکش. روزه‌گرفتن بعد از پرخوری فقط گرسنگی را انباشته می‌کند و احتمالِ پرخوریِ بعدی را بالاتر می‌برد. دوم، کاردیوی تنبیهی نکن؛ دو ساعت تردمیل برای «سوزاندن گناه» نه‌تنها کالریِ زیادی نمی‌سوزاند، بلکه رابطه‌ی ورزش را هم به تنبیه گره می‌زند. اگر دوست داری حرکت کنی، یک پیاده‌روی معمولی یا جلسه‌ی تمرینیِ همیشگی‌ات کافی است. سوم، کل رژیم را یک‌جا بازسازی نکن؛ تصمیم‌های بزرگِ «از فردا همه چیز عوض می‌شود» معمولاً دوام نمی‌آورند. فقط همان وعده‌ی بعدی را درست بگذار و ادامه بده.

مهمانی و سفره‌ی ایرانی را از قبل چطور بچینیم

خیلی از پرخوری‌های ما در مهمانی اتفاق می‌افتد؛ سفره‌ی پر، مهمان‌نوازیِ اصراری و ساعتِ دیر. نمی‌شود و نباید هم مهمانی‌ها را حذف کرد، ولی می‌شود چند ترفند ساده را از قبل چید:

قبل از رفتن، گرسنه نرو. یک وعده‌ی سبک با پروتئین بخور تا سر سفره با گرسنگیِ شدید تصمیم نگیری. سر سفره، اول از سبزیجات و سالاد و کباب شروع کن تا نصفِ اشتها قبل از رسیدن به پلو و دیزی پر شود. و مهم‌تر از همه، قبل از نشستن به سفره تصمیم بگیر، نه وسطِ سفره؛ ذهنِ گرسنه بهترین مشاورِ تغذیه نیست.

اگر مهمانی ناهار است، شام همان روز را سبک بگیر؛ نه به‌عنوان تنبیه، به‌عنوان جبرانِ طبیعی. و اگر شب بود، فردا همان پروتکل ۲۴ ساعت را اجرا کن. اگر دنبال برنامه‌ی غذایی هستی که با مهمانی و سفره‌ی ایرانی سازگار باشد، رژیم‌ها و برنامه‌های غذایی پایین همین صفحه را ببین؛ یکی‌شان با سبکِ زندگیِ تو جور درمی‌آید.

چطور از «از شنبه شروع می‌کنم» خارج شویم

«از شنبه» یکی از گران‌ترین جمله‌های رژیم است. هر روزی که منتظرِ شنبه می‌مانی، یک روزِ آزادِ بیشتر است و شنبه هم معمولاً با سخت‌گیریِ اضافه شروع می‌شود که دو هفته دوام می‌آورد. راه خروج، مفهوم ساده‌ای است: وعده‌ی بعدی، نه دوشنبه و نه شنبه.

یعنی بعد از هر پرخوری، اولین فرصتِ خوردن، همان جایی است که به برنامه برمی‌گردی. شامِ همان شب یا صبحانه‌ی فردا. نه روزِ کاملِ «تمیزکاری»، نه هفته‌ی جدید، نه ماهِ جدید. هر وعده یک تصمیمِ کوچک و مستقل است و هیچ وعده‌ای سرنوشتِ وعده‌های بعدی را تعیین نمی‌کند.

این نگاه کم‌کم عادت می‌سازد: به‌جای اینکه آدمِ «رژیمی» یا «لازم» باشی، آدمی می‌شوی که معمولاً درست می‌خورد و گاهی زیاده‌روی می‌کند و ادامه می‌دهد. آن آدم، دیگر به شنبه نیاز ندارد.

اگر پرخوری‌ات مدام تکرار می‌شود چه؟

یک شب پرخوری، اتفاقِ زندگی است. ولی اگر هر هفته چند بار پیش می‌آید، اگر بعدش احساسِ گناهِ شدید داری، یا اگر خوردنِ تو با احساساتت گره خورده، دیگر مسئله فقط برنامه‌ی غذایی نیست. در این صورت با متخصص تغذیه یا مشاور صحبت کن؛ پرخوریِ مکررِ احساسی چیزی است که با اراده‌ی بیشتر حل نمی‌شود و کمک گرفتن نشانه‌ی ضعف نیست، نشانه‌ی درکِ درستِ مسئله است.

سؤالات رایج

بعد از پرخوری چقدر وزن اضافه می‌شود؟

وزنِ ترازوی فردا بیشترش آب و ذخیره‌ی کربوهیدرات است، نه چربی. برای اضافه‌شدنِ یک کیلو چربی باید حدود هفت هزار کالری اضافه بخوری که با یک شب پرخوری ممکن نیست. آن وزنِ اضافی معمولاً در دو سه روزِ عادی برمی‌گردد.

بعد از پرخوری باید روزه بگیرم؟

نه. حذفِ وعده‌ها فقط گرسنگی را انباشته می‌کند و احتمالِ پرخوریِ بعدی را بیشتر می‌کند. بهترین کار، برگشتن به برنامه‌ی عادی از همان وعده‌ی بعدی است؛ نه کمتر، نه بیشتر.

آیا بعد از پرخوری باید کاردیو سنگین بکنم؟

کاردیوی تنبوهی نه‌تنها کالریِ زیادی نمی‌سوزاند، رابطه‌ی تو را با ورزش هم خراب می‌کند. یک پیاده‌روی معمولی یا جلسه‌ی همیشگی‌ات کافی است؛ ورزش تنبیه نیست، ابزارِ سلامت است.

یک روز پرخوری کل رژیم را خراب می‌کند؟

نه. وزن و عادت حاصلِ جمعِ هفته‌هاست، نه یک روز. چیزی که رژیم را خراب می‌کند واکنش به آن روز است؛ یعنی چند روزِ آزاد یا شروعِ سخت‌گیرانه‌ی جدید. فقط ادامه بده.

چطور جلوی پرخوری در مهمانی را بگیرم؟

گرسنه به مهمانی نرو، اول از سالاد و سبزیجات و پروتئین شروع کن و قبل از نشستن به سفره تصمیم بگیر، نه وسطِ سفره. اگر ناهار مهمانی بود، شام همان روز را سبک بگیر.

دفعه‌ی بعد که زیاده‌روی کردی، قبل از هر تصمیمی این جمله را یادت باشد: «هیچ فاجعه‌ای اتفاق نیفتاده». بعد صبحانه‌ی همیشگی‌ات را بخور و به برنامه برگرد. اگر هنوز برنامه‌ی غذایی مشخصی نداری که به آن برگردی، از فهرست رژیم‌ها و برنامه‌های غذایی همین صفحه یکی را انتخاب کن؛ داشتنِ یک برنامه‌ی مشخص، نصفِ ماجرای فردای پرخوری را حل می‌کند. تو آخرین بار بعد از یک روز خراب، کجا رژیم را رها کردی؟

نظرات

برای ثبت نظر با حساب ورزشکار وارد شوید.