تهران باشگاه بوکس کم ندارد. بعضی‌شان همان سالن‌های قدیمی‌اند که هنوز بوی چرم دستکش و کفپوش فرسوده می‌دهند؛ بعضی استودیوهای شمال‌شهر با نور گرم و پلی‌لیست بلند. هر دو می‌توانند خوب باشند، اگر بدانی برای چه می‌روی.
خیلی‌ها اول هزینه را می‌پرسند. هزینه مهم است، ولی نوع تمرین مهم‌تر است. یک سالن فدراسیونی با مربی مسابقه‌ای، و یک کلاس فیتنس‌بوکسینگ گروهی با موسیقی، دو تجربه‌ی کاملاً متفاوت‌اند. قبل از ثبت‌نام، بگذار ببینی چه می‌خواهی؛ بعد برو سراغ فهرست.
فهرست باشگاه‌های بوکس تهران
این‌ها مستقیم از دیتابیس ورزشکار می‌آیند و با تغییر باشگاه‌ها عوض می‌شوند. روی کارت بزن تا آدرس، ساعت کاری، امکانات و عکس‌ها را ببینی:
باشگاه‌های بوکس تهران
مشاهده همه
باشگاهباشگاه بدنسازی و رزمی پیشتازان اذرخشباشگاهباشگاه بوکس کوروش زال (قهرمان پرور)باشگاهباشگاه بوکس استاد رامز نظری (آقایان)باشگاهآکادمی بوکس کرامتیباشگاهآکادمی بوکس الکوکا – جنتآبادباشگاهباشگاه فیتنس و ورزش های رزمی تایتانباشگاهصوفیکس بادی (ایکس بادی شعبه ونک)باشگاهباشگاه ورزشی اکسیرباشگاهآکادمی رزمی و فیتنس آقایانسه جور سالن؛ سه جور تمرین
سالن سنتی و فدراسیونی. مربی‌هایی که خودشان رینگ رفته‌اند، تمرکز روی فن و آماده‌سازی، فضای ساده‌تر. اگر جدی می‌خواهی بوکس یاد بگیری، اینجا شروع کن.
باشگاه چندرشته‌ای با کلاس بوکس. بوکس یکی از چند کلاس است؛ بیشتر فیتنس‌بوکسینگ با کیسه و میت. برای تناسب اندام و تنوع خوب است، برای مسیر مسابقه کمتر.
استودیوی تخصصی فیتنس‌بوکسینگ. فضای مرتب، کلاس گروهی، بدون اسپارینگ. اگر فضای سالن و تجربه‌ی کلاس برایت مهم است و مبارزه نمی‌خواهی، منطقی است.
قبل از ثبت‌نام این‌ها را چک کن
مربی را بپرس: چند سال مربی‌گری کرده، شاگردانش کجا رسیده‌اند، مدرک فدراسیون دارد یا نه. سابقه‌ی مسابقه امتیاز است، ولی تنها معیار نیست.
کلاس مبتدی جدا داشته باشد. تازه‌کار کنار پیشرفته در یک سانس، یا تو عقب می‌مانی یا آن‌ها حوصله‌شان سر می‌رود.
نسبت شاگرد به کیسه را ببین. کلاس پانزده‌نفره با چهار کیسه یعنی نصف وقت منتظری. در ساعت شلوغ عصر، تقریباً شش تا هشت، این صف طولانی‌تر می‌شود.
اسپارینگ اختیاری باشد. هیچ‌کس نباید مجبور به مبارزه شود؛ اگر مربی گفت «از هفته‌ی سوم همه می‌روند رینگ»، احتیاط کن.
فاصله را جدی بگیر. باشگاهی که از خانه‌ات در جنوب یا غرب شهر تا تجریش چهل دقیقه راه است، بعد از ماه اول رها می‌شود، مخصوصاً وقتی ترافیک عصر تهران را حساب کنی. نزدیک خانه یا محل کار بمان.
جلسه‌ی آزمایشی بگیر. باشگاه معتبر معمولاً یک جلسه اجازه می‌دهد؛ بدون آن ثبت‌نام نکن.
و تهویه و بهداشت. در بوکس عرق زیاد است؛ کیسه‌ی نمناک و سالن بدون هوا بعد از دو هفته خودش را نشان می‌دهد.
برای بانوان
تهران هم باشگاه اختصاصی بانوان دارد، هم مختلط با سانس جدا. در فهرست ورزشکار فیلتر جنسیت را روی «بانوان» بگذار. بیشتر کلاس‌های بانوان فیتنس‌بوکسینگ‌اند؛ اگر بوکس مسابقه‌ای می‌خواهی، از سالن‌های فدراسیونی که بخش بانوان دارند بپرس، نه فقط از اینستاگرام استودیوها.
چیزهایی که ارزش پرسیدن دارند
ثبت‌نام ماهانه است یا جلسه‌ای؟ هر هفته چند جلسه دارد؟ دستکش امانتی هست یا باید بخری؟ کلاس مبتدی کدام روزها و ساعت‌هاست؟ اسپارینگ از کی و چطور شروع می‌شود؟ اگر یک ماه سفر یا بیماری داشته باشی، جلسات می‌سوزد یا فریز می‌شود؟
جواب این‌ها معمولاً بیشتر از بروشور باشگاه بهت می‌گوید.
قبل از اولین جلسه
تجهیزات، اولین جلسات و این‌که بدن را چطور آماده کنی، در این راهنما جمع شده:
مربیان بوکس در ورزشکار
از فهرست بالا دو سه باشگاه نزدیک خانه‌ات را بردار، در ساعتی که واقعاً می‌خواهی بروی سر بزن (نه صبح خلوت)، جلسه‌ی آزمایشی بگیر. باشگاهی که نزدیکت است، کلاس مبتدی جدا دارد، و اسپارینگ را تحمیل نمی‌کند، معمولاً همانی است که سه ماه بعد هنوز می‌روی.
نظرات
برای ثبت نظر با حساب ورزشکار وارد شوید.