ورزشکار » بلاگ » کلاس دوومیدانی تهران بانوان؛ راهنمای انتخاب سالن و جلسه‌ی اول

کلاس دوومیدانی تهران بانوان؛ راهنمای انتخاب سالن و جلسه‌ی اول

رشته‌های ورزشی۵ دقیقه مطالعهتحریریه ورزشکار
کلاس دوومیدانی تهران بانوان؛ راهنمای انتخاب سالن و جلسه‌ی اول

اگر دویدن برایت از یک نیم‌ساعت تردمیل در گوشه‌ی باشگاه فراتر رفته و دلت می‌خواهد روی پیست، با مربی و برنامه‌ی واقعی بدویی، کلاس دوومیدانی تهران بانوان همان چیزی است که دنبالش هستی؛ فقط باید بدانی کدام سالن‌ها کلاس بانوان دارند و جلسه‌ی اول را با چه انتظاری بروی.

خیلی‌ها فکر می‌کنند دوومیدانی یعنی همان کاردیو داخل باشگاه، با یک اسم فاخرتر. نیست. اینجا فرق این دو را می‌گویم، می‌گویم لباس جلسه‌ی اول چه باشد و اینکه چطور مربی دو را از مربی آمادگی جسمانی جدا کنی، تا وقتی سر کلاس نشستی بدانی پول و وقتت برای چه چیزی خرج شده.

دویدن روی پیست با تردمیل باشگاه چه فرقی دارد؟

روی تردمیل، زمین زیر پای تو حرکت می‌کند و دستگاه بخشی از کار را برایت انجام می‌دهد؛ نرمی سطح، شیب ثابت، نبود باد و نبود پیچ و پیچ. روی پیست دوومیدانی همه‌چیز برعکس است: زمین ثابت است، تو حرکت می‌کنی، و بدنت باید خودش ضربه‌ی هر قدم را جذب کند و مسیر را مدیریت کند. برای همین ماهیچه‌هایی که روی تردمیل خواب‌اند، اینجا بیدار می‌شوند.

کلاس دوومیدانی یعنی تمرین فرم دویدن، استارت، سرعت، استقامت و گاهی پرش و پرتاب با برنامه و زیر نظر مربی. تردمیل فقط استقامت می‌سازد. اگر هدفت فقط چربی‌سوزی آرام است شاید تردمیل همان کافی باشد، ولی اگر می‌خواهی تندتر، خوش‌فرم‌تر و قوی‌تر بدویی، پیست جای توست.

در ورزشکار ببین

کلاس دوومیدانی بانوان تهران معمولاً کجاست؟

برخلاف ایروبیک یا کلیستنیکس که در هر محله‌ای چند سالن پیدایشان می‌شود، دوومیدانی به پیست و فضای باز نیاز دارد و برای همین تعداد سالن‌هایش در تهران کمتر و متمرکزتر است. بیشترِ کلاس‌ها در سالن‌هایی برگزار می‌شود که پیست استاندارد یا زمین وسیع روباز دارند و معمولاً سانس مشخصی هم برای بانوان می‌گذارند.

پس قبل از هر چیزی، دنبال سالنی بگرد که سانس بانوانش ثابت و معلوم باشد، نه کلاسی که قرار باشد ضربدر بخوری و هر هفته عوض شود. فهرست سالن‌های دوومیدانی بانوان تهران را در کارت باشگاه‌های همین صفحه ببین؛ هر سالن ساعت و سانس خودش را دارد و می‌توانی از همان‌جا با آن‌ها تماس بگیری و از جلسه‌ی آزمایشی بپرسی.

یک نکته‌ی تهرانی: فاصله واقعاً مهم است. شهری که سر کار رفت و آمدش نیم‌روزت را می‌خورد، سالنی که یک ساعت از خانه‌ات دور باشد را بعد از دو هفته کنار می‌گذاری. اول دایره‌ی نزدیک خانه یا محل کارت را بگرد.

جلسه‌ی اول چه بپوشی و چه انتظاری داشته باش؟

لباس جلسه‌ی اول ساده است: شلوار یا سرشلوار راحت و غیرپفکی، تی‌شرت نخی که عرق را بگیرد، و مهم‌تر از همه یک کفش دویدن درست. همان کفشی که برای باشگاه و دستگاه می‌خری، برای پیست ممکن است پای تو را اذیت کند؛ کفش دویدن باید نرم، سبک و اندازه باشد. موها را جمع کن، زیورآرات را در خانه بگذار و یک بطری آب یادت نرود.

اما انتظارت را تنظیم کن. جلسه‌ی اول قرار نیست استخراج رکورد بشوی. مربی احتمالاً اول فرم دویدنت را می‌بیند، چند حرکت گرم‌کردن و دراز‌کردن می‌دهد و با نرمی شروع می‌کند. ممکن است بعد از جلسه، ران و ساقت اذیتت کند؛ این طبیعی است و یعنی عضله‌هایی کار کرده‌اند که سال‌ها خوابیده بودند. دو سه جلسه‌ی اول را با نفس‌گیر نبودن بگذران، بعد کم‌کم جدی شو.

برای لاغری می‌روی یا برای سرعت و قدرت؟

این سؤال را قبل از ثبت‌نام از خودت بپرس، چون جوابش هم کلاسی را که انتخاب می‌کند عوض می‌کند هم مربی را.

اگر هدف اصلی‌تان کاهش وزن و چربی‌سوزی است، کلاس دوومیدانی می‌تواند عالی باشد چون دویدن یکی از پرمصرف‌ترین کارهاست، ولی اگر مربی فقط سرعت و استارت کار کند و تو دنبال کالری‌سوزی طولانی هستی، دچار سوءتفاهم می‌شوی. با مربی حرف بزن و بگو هدف دقیقت چیست؛ مربی خوب برنامه را با هدف تو تنظیم می‌کند، نه برعکس.

  • هدف چربی‌سوزی: تمرین‌های استقامتی طولانی‌تر با شدت متوسط.
  • هدف سرعت و قدرت: تمرین‌های تکراری کوتاه، استارت و آنفه با استراحت بین‌تمرین.
  • هدف فرم و سلامت: ترکیبی از هر دو به‌همراه کار روی تکنیک.

مربی دو را از مربی آمادگی جسمانی چطور جدا کنی؟

این ظریف‌ترین نکته‌ی انتخاب کلاس است. خیلی از سالن‌ها کلاسی به نام آمادگی جسمانی یا کاردیو بانوان می‌گذارند که در آن دویدن هم هست، ولی مربیِ آن کلاس لزوماً دوومیدانی خوانده نیست. مربی دو کسی است که فرم دویدن را اصلاح می‌کند، با استارت و سرعت کار می‌کند و می‌داند هر تمرین برای چه مرحله‌ای از آمادگی توست.

از مربی قبل از ثبت‌نام سه چیز بپرس. اول اینکه برنامه‌ی کلاس چطور است و جلسه‌ی اول چه چیزی کار می‌کنید. دوم اینکه با کسی که تازه شروع کرده چطور رفتار می‌کند و چند هفته‌ی اول را چطور می‌چیند. سوم اینکه هدف تو، چه لاغری چه سرعت، را چطور در برنامه لحاظ می‌کند. اگر جواب‌ها کلی بود و همه‌چیز به «ببینیم، هر جلسه یک چیز» خلاصه شد، بهتر است سالن بعدی را بنگری.

راستی، اگر دوومیدانی برایت جدی به نظر نیامد ولی بدنبال تمرین با وزن بدن در فضای گروهی هستی، کلاس کلیستنیکس بانوان تهران یا کلاس ایروبیک بانوان در تهران هم در فهرست سالن‌های ورزشکار هست و شاید با روحیه‌ات جورتر باشد. همه‌ی این فهرست‌ها در همین صفحه‌اند.

سؤالات رایج

کلاس دوومیدانی بانوان در تهران کجا برگزار می‌شود؟

معمولاً در سالن‌های دارای پیست استاندارد یا زمین وسیع روباز، و تعدادشان کمتر از باشگاه‌های ایروبیک است. بهترین کار این است که فهرست سالن‌های دوومیدانی بانوان تهران را در همین صفحه ببینی و از بین سالن‌های نزدیک خانه یا محل کارت انتخاب کنی.

آیا کلاس دوومیدانی برای لاغری هم خوب است؟

بله، دویدن از پرمصرف‌ترین تمرین‌هاست، ولی شرطش این است که برنامه‌ی کلاس با هدف تو جور باشد. اگر دنبال چربی‌سوزی هستی، با مربی حرف بزن تا تمرین‌های استقامتی طولانی‌تر در برنامه بگذارد.

تفاوت دویدن روی تردمیل با دوومیدانی چیست؟

روی تردمیل زمین زیر پای تو حرکت می‌کند و سطح نرم و ثابت است، ولی روی پیست بدن خودت باید ضربه‌ی هر قدم را جذب کند. به‌علاوه کلاس دوومیدانی روی فرم، سرعت و تکنیک کار می‌کند، چیزی که تردمیل به‌تنهایی به تو نمی‌دهد.

جلسه‌ی اول کلاس دوومیدانی چه اتفاقی می‌افتد؟

معمولاً مربی اول فرم دویدنت را می‌بیند، گرم‌کردن می‌ده و شروعی نرم و آرام می‌کند. انتظار رکورد نگیر؛ دیر یا زود عضله‌های ران و ساقت خسته می‌شوند که طبیعی است.

قدم بعدی ساده است: از فهرست سالن‌های همین صفحه، دو سه سالن نزدیک خانه‌ات را پیدا کن، از سانس بانوان و جلسه‌ی آزمایشی بپرس و اولین جلسه را فقط برای آشنا شدن برو. بعد از دو هفته خودت می‌فهمی دویدن واقعی چقدر با تردمیل فرق دارد.

نظرات

برای ثبت نظر با حساب ورزشکار وارد شوید.